Όταν ή πόλη της Μεθώνης ζούσε µέσα στο Κάστρο, ήταν ναός των Λατίνων κτισµένος κατά την β' 'Ενετοκρατία. Κατά την β' τουρκοκρατία µετεβλήθηκε σε Μουσουλµανικό Τζαµί. Δεν ήταν Ναός των Όρθοιδόξων Χοιστανών της Μεθώνης. Οί Μεθωναϊοι Χριστιανοί του Κάστρου είχαν για την λατρεία τους τον µεγαλοπρεπή Ι.Ν  της του Θεού Σοφίας .. Άλλα µετά την αποχώρηση των Γαλλικων ειρηνευτικών  στρατευμάτων, το 1828 και έως το 1839, χρησιμοποιήθηκε από τους Έλληνες ώς καθεδρικός Ναός, αφού εγκαινιάσθηκε και μετωνομάσθηκε εις ναόν της «Μεταµοοφωσεως του Σωτήρος Χριστού», διότι οι άλλοι ναοί της πόλης είχαν καταστραφεί από τον 'Ιµπραήµ πασά και ό σημερινός Ναός του Αγ. Νικολάου δεν είχεν ακόµη κτισθεί, οπότε, οι πρόγονοί µας Μεθωναϊοι εκκλησιάζονταν στο Κάστρο.
 
 Σ' αυτόν τον Ναόν εκκλησιάστηκε το τελευταίο Πάχα τής Ζωής του και ό πρώτος Κυβερνήτης τής Ελλάδας, ό 'Ιωάννης Καποδίστριας! 'Όταν ετοιμάστηκε και παραδόθηκε στη λατρεία ό σημερινός Ναός του Αγίου Νικολάου, λειτουργεί πλέον µόνο στις 6 Αυγούστου, έορτή της Μεταφορτώσεως του Σωτήρος Χριστού και την Παρασκευή της Αναλήψεως.
 
Στην Κατοχή βεβηλώθηκε και σχεδόν κατεστράφη από τα γερµανικά στρατεύματα κατά την αποχώρηση των. Οί ωραιότατες Βυζαντινός είκόνες που υπήρχαν χάθηκαν µε την καταστροφή.
 
 Αλλά επισκευάστηκε το 1946, και επειδή είχε βεβηλωθεί, εγκαινιάστηκε εκ νέου, υπό του Μητροπολίτου Μεσσηνίας Χρυσοστόµου Α', του Δασκαλάκη, το έτος 1947. Τότε τοποθετήθηκαν και ωραίες εικόνες του ζωγράφου-αγιογράφου Δ.Λαζαρή στο τέµπλο. Σήµερα σώζονται µόνον οί τρείς (Ι.Χριστός, Παναγία, Τίµιος Πρόδροµος) γιατί ή τετάρτη, ή εικόνα της Μεταμορφώσεως , εκλάπη, µάλλον από τουρίστα, όταν επισκευαζόταν ό Ναός το έτος 2000.
 
Βορειοανατολικά, λίγα μέτρα από το κωδωνοστάσιο, τα χρόνια της Κατοχής ενταφιάστηκαν εκεί τα περισυλεγέντα πτώµατα των 'Ιταλών και των αιχμαλώτων Άγγλων, όταν χτυπήθηκε από το ύποβούχιόν µας «Παπανικολή» το ιταλικό µμεταγωγικό πλοίο «Sebastiano Veniero» και εξόκειλε στις απότοµες και φουρτουνιασμένες ακτές του «Ήλιοδύσιου», λίγα μέτρα ανατολικά του Κάστρου. Αργότερα, μετά τη λήξη του πολέµου, οί Πρεσβείες της Πατρίδος τους ανεκόµισαν και παρέλαβαν τα λείψανα των νεκρών.
 
Όμως και για ένα εξάµηνο, το 1954, χρησιμοποιήθηκε και σαν ναός νεκροταφείου ό Ναός της Μεταφορτώσεως, γιατί έπρεπε να εγκαταλειφθεί το σημερινό νεκροταφείο, επειδή διέρρεαν ουσίες από τα σεσηπότα ένταφιασµένα πτώµατα των νεκρών στο Πηγάδι του Τσαγκάρη, από το οποίο υδρευόταν τότε ή Μεθώνη, (όπως αναφέρετε µε περισσότερες λεπτομέρειες στο εκκλησάκι του Αγίου Λαζάρου) .

 

 

 

Πηγή : Οδοιπορικόν στις Εκκλησίες και τα εξωκκλήσια της σημερινής Μεθώνης ( Κ.Δ Κωστόπουλου )