Οι αρχαιολόγοι λένε ότι ετούτο το εξωκκλήσι είναι σύγχρονο µε τον Ναόν της Καπνικαρέα που ευρίσκεται στην Αθήνα. Μικρότερο βέβαια σε μέγεθος, αλλά ή τεχνοτροπία της «ναοδοµίας» και ή παλαιότητα του εκεί παραπέμπουν. Δηλαδή στα 1000 -1100µ.Χ . Με το πέρασμα βέβαια των αιώνων έχει υποστεί πολλές παραποιήσεις , αλλοιώσεις φθορές ...
 
 
 
 Στα κατοπινά από τη Βυζαντινή εποχή χρόνια κατά την τουρκοκρατία, ούτε μαστόροι δεν θα ήταν εύκολο να βρεθούν για τη σωστή συντήρησή του. Πανύψηλη Εκκλησία βυζαντινού ρυθµού σ' αύτη την περιοχή, όπως ήταν ό Άγιο-Βασίλης, φανερώνει ότι η περιοχή ήταν πολυάνθρωπη και πυκνοκατοικημένη. Οι πέτρες του οικοδομήματος είναι «πωρόλιθοι» και προέρχονται αναμφισβήτητα από το γειτονικό Λόφο τ' «Άγιο- Ονούφρη». Ανάµεσα στις πέτρες της  Νότιας πλευράς (απ' έξω) διακρίνεται και µία πέτρα ολοστρόγγυλη. "Ήταν -κατά πάσα πιθανότητα- «σπόνδυλος από κολώνα αρχαίου ειδωλολατρικού ναού .... Το αρχικό ύψος του ναού γίνεται αντιληπτό αν παρατηρήσει κανείς απ' έξω το ιερό. Τα παράθυρα στις αχιβάδες τα βλέπεις να ευρίσκονται πολύ ψηλά, ενώ από µέσα, μόλις και φτάνουν το ύψος τους στα γόνατα. Πράγµα που δείχνει, ότι από μέσα μπαζώθηκε το δάπεδο του Ναού, μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους, όταν οι Μεθωναίοι διόρθωσαν τον κατεστοαµµένον από τους Τουρκοαιγυπτίους πανέμορφο βυζαντινό Ναό.
 
 
 Μπαίνοντας μέσα , από τη δυτική πλευρά, κατεβαίνεις  µε σκαλοπάτια και ή εκκλησία φαίνεται πολύ χαμηλή! Οί τέσσαρες τετράγωνες κολώνες που στηρίζουν τον τρούλο, και οί στοές που σχηματίζονται απ' αυτές φαίνονται ασυνήθιστα χαμηλές.  Ό ναός λοιπόν από µέσα έχει «µμπαζωθεί» όλος, ενώ απ' έξω έχει µμπαζωθεί µόνο ή δυτική πλευρά, και τούτο µάλλον για τη βιαστική αποκατάσταση των διαφόρων φθορών, Ή αρχαιολογική υπηρεσία του Υπουργείου Πολιτισµού φρόντισε κι έβγαλε τους σοβάδες από τους  εξωτερικούς τοίχους κατά την δεκαετία του 1980, προφανώς  για να φανεί η µμεγαλοπρέπεια της δόμησης και ή αρχαιολογική αξία της  εκκλησίας, χωρίς όμως να έχει μέχρι σήμερα (Απρίλιος 2010) προβεί σε συντηρητικές . Αποτέλεσμα τούτου ό κίνδυνος να κατάρρευση σύντομα ό ναός, γιατί τα βρόχινα νερά που εισχωρούν ανεμπόδιστα στο εσωτερικό των τοίχων ασκούν µμεγάλη διάβρωση!
 
 
Τον περίβολο του ναού, τον έχει φυτέψει µε καλλωπιστικά φυτά, ό «Σύλλογος των εν Αθήναις Μεθωναίων» στη δεκαετία του 1980, προεδρεύοντος τότε, του µακαρίτη Σπύρου Τουφωνοπούλου.
 
 
 
 
 
 
 
 Πηγή : Οδοιπορικόν στις Εκκλησίες και τα εξωκκλήσια της σημερινής Μεθώνης ( Κ.Δ Κωστόπουλου )