14. Πόρτο Πίκκολο, Πόρτο Γκράντε, Μανδράκι:

 

Είς σχεδιάγραµµα του φρουρίου της Μεθώνης ο λιµήν ο σχηματιζόμενος μεταξύ του φρουρίου της και του βενετικού κυματοθραύστη ονομάζεται Ροτίο Piccolo (= µικρός λιµήν), ενώ ό ευρύτερος θαλάσσιος χώρος ΒΑ ονομάζεται Porto grande (= μεγάλος λιμήν).

 

Οι δύο αυτές βενετικές ονομασίες δεν διεσώθησαν, αντιθέτως όμως διεσώθη η βενετική ονομασία Πορτολόγκο (porto longo = ο μακρός λιμήν) εις την Σαπιέντζα".
Ο 'Ιάκωβος Ραγκαβής γράφει:

 

«Κατέναντι του πρός µεσηµβρίαν πέρατος της πόλεως κείται ό βράχος ο το πάλαι καλούµενος Μόθων, ώς λέγει ό Παυσανίας και καθιστών στενόν τον λιμένα, ως ήδη ονομάζεται Μανδράκι».

 

 

Και ο Σ. Βουτυράξ συμπληρώνει:


«Ό λιμήν της Μεθώνης καλείται νϋν Μανδράκι".

Σήμερα δεν χρησιμοποιείται αυτή ή ονομασία. Την 9ην 'Ιουνίου 1931, διαβάζουμε εις την εφημερίδα «Σημαία»: «αγκυροβόλησε εις τον λιμένα µας υπερήφανων και µμεγαλοπρεπές το δοξασμένων θωρηκτών Αβέρωφ. Ή πόλις της Μεθώνης εσπευσεν προς επίσκεψιν η µάλλον προς προσκύνημα του δοξασμένου πλοίου και πληρώματος ... ».

 

Εις τον ίδιον χώρο ο Ανδρέας Μιαούλης την 30ήν Απριλίου 1825 κατέκαυσε τον τουρκοαιγυπτιακό στόλο. Ης τον θαλάσσιο αυτό χώρο υπάρχει καταποντισμένος προϊστορικός οικισμό, του οποίου η έκτασης υπολογίζεται ότι είναι 100 περίπου στρέμματα. Κατά τα έτη 1993 και 1994 έγιναν έρευνες και επισημάνθηκαν τοίχοι κτηρίων και λείψανα ναυαγίων Ιστορικών χρόνων. Ό οικισμός θεωρείται ότι είναι της Μ.Ε. περιόδου και το σημαντικότερον εύρημα είναι το ταφικός πίθος µε εγχυτρισµό νεκρού παιδικής ηλικίας.

 

 

Πηγή : Πρόσωπα και θέματα της Μεθώνης του 19ου και 20ου Αιώνος , μέρος δευτερον ( Βασιλείου Ηλία Μισκιώτη, Μεθώνη 2011 )