Περιοχή ΒΔ της Μεθώνης στο βουνό, πέριξ του ομωνύµου ναΐσκου. Ό ναός εκτίσθη μετά το 1910 πρωτοστατούντος του Ιερέως Άθανασίου Δηµ, Καλογεροπούλου µε την συνδρομήν πολλών Μεθωναίων. Έκρηµνίσθη το 1970 και ανηγέρθη εκ νέου. Ανατολικως του ναού έχουν ταφεί ο Ιερεύς Άθαν. Καλογερόπουλος μετά του υιού του Ιερέως Αντωνίου και των θυγατέρων του Ευγενία Γεωργίου Ιερέως Τσαπέπη και Σοφίας Νικ. Ζαχαριάδου και ο Ιερεύς Αντώνιος Χασάπας.

 

Νοτίως του ναού είναι οι τρείς δεξαμενές του δικτύου υδρεύσεως της Μεθώνης. Περί τα 20 µ. ΝΑ του ναού σώζεται η εκ τσιμέντου κυκλική βάσις Ιταλικού πυροβολείου. 'Άλλη µία βάσις σώζεται ακόμη 50 µ. ΒΔ της προηγουμένης, ενώ η τρίτη έχει επικαλυφθεί υπό χωμάτων 40 µ. περίπου ΝΔ της κεντρικής. Περί τα 100 µ. ΒΑ του ναού είναι το Ιταλικόν καταφύγιον. Κατά την διάρκειαν της Κατοχής οι Ιταλοί έκαναν επανειλημμένως βολές πυροβολικού στόχων έχοντες τον θαλάσσιο χώρο του λιμένος, επειδή εφοβούντο απόβασι των Συμμάχων.

 


Κατά την διάρκεια των βολών απεμάκρυνον τούς κατοίκους εκτός Μεθώνης. Δυτικως του ναού είναι ο νέος Μετεωρολογικός Σταθμός. Ο οποίος ετέθη εν λειτουργία το 1980, ενώ ο παλαιός, ο όποιος εχρησιµοποιήθη από 1953 έως 1980, είναι έγκαταλελειµµένος. Στον χώρο αυτό την 8ην Αυγούστου 1821, παραμονή της πτώσεως του Νεοκάστρου, συνήφθη μάχη μεταξύ των 'Ελλήνων και των επιτεθέντων εκ του φρουρίου Τούρκων, στην οποίαν εφονεύθη γενναίως αγωνιζόμενος ο αρχηγός των 'Ελλήνων Κων/νος πιερ. Μαυροµιχάλης. Περί τα τέλη του 190υ αί. Μεθωναίος επεχείρησε να καταλάβει τον χώρο αυτό, όµως το Δηµόσιο τον άπεμάκρυνε.

 

Με το αιτιολογικό, αναφέρει ο Ν. Βασόπουλος, « ... οτι ο τόπος τούτος στον όποιον έπεσε μαχόµενος Ο Μαυρομιχάλης θα αποτελέσει το κοιμητήριο τούτου και εν αυτώ θα στηθη ο ανδριάς του» . Χρέος των σηµερινών Μεθωναίων είναι να τοποθετήσουν μαρμαρίνην πλάκα, εις την οποίαν να αναγράφεται το όνομα και ο χρόνος του θανάτου του πεσόντος.
 

 

 

Πηγή : Πρόσωπα και θέματα της Μεθώνης του 19ου και 20ου Αιώνος , μέρος δευτερον ( Βασιλείου Ηλία Μισκιώτη, Μεθώνη 2011 )